Hjólin mín

Fyrsta hjólið mitt ,,ég var þá 14 ára með æfingaleyfi " var Riga framleitt í Riga Rúslandi. Hjólið var með pedulum svo hægt væri að hjóla með ef brekkan var erfið, þurfti ég til dæmis alltaf að hjóla með upp Borgarbrautina . Man ég eftir einu skondnu atviki þar í brekkunni rétt fyrir neðan þar sem Torfi býr, það var um vetur snjór og ruðningar á götum þegar ég kem í brekkuna eru stelpurnar úr bekknum mínum að ganga upp brekkuna og ætla ég nú að sýna þeim hvað ég gæti (maður var svo mikill töffari þá) en efst í brekkuni þá dett ég og helv. bensín tankurin rúllar áfram. Ég er blóðrauður í framan af skömm að safna saman hjólinu þegar þær labba frammhjá flissandi. Einu sinni fórum við félagarnir upp í Húsafell, Rigan þótti frekar máttlaus og þegar við vorum hálfnaðir og búið að stoppa óeðlilega oft til að bíða eftir mér var haldin skyndifundur og Rígan skilin eftir á næsta bæ, en félagarnir skiptust á að reiða mig það sem eftir var. Ingvar Helgasson var með umboð og vara hlutasölu þurfti ég oft að fara til þeirra og fá kúplings og bensin barka. Annars bilaði það nú ekki mikið. Það er til eitt svona hjól á Akureyri í umsjá Tíunar. Ég seldi Riguna með ótrúlega mikilli eftirsjá. Ég held að það hafi verið notað í kassabíl. Keypti því næst Súzuki 50cc 

                                 Sagan um delluna.

Ekki veit ég hvenær þetta byrjaði en eins lengi og ég man hefur áhugi minn á mótorhjólum verið til staðar .

 Það var árið 1974 sem ég varð  ríkur þá fermdist ég og var allt í einu með fullar hendur fjár og fór því að ræða það við foreldra mína hvort ég mætti ekki fá mér skellinöðru.

 Í þá daga voru helstu skellinöðrurnar Honda, Suzuki og Yamaha og skiftist nokkuð jafnt milli strákanna, mér leyst best á Honduna því hún var fjórgengis en hinar voru tvígengis, enda var Hondu SS mótorinn talinn góður og þykir enn.

 Nú var rætt á mínum heimili hvort ég fengi mér gamalt eða nýtt hjól, ég var búin að finna gamla Hondu SS 50cc gullsanseraða og búin að fá að vita hvað hún ætti að kosta, en pabba leyst betur á að ég fengi mér nýtt , þá vissi ég að leyfið fyrir hjólinu var komið, það var því haft samband við umboðið sem var að mér minnir til húsa við Súðarvog eða þar nálægt ,lítil kompa en þar fékk maður myndir af nýum hjólum og voru myndirnar af 350cc hjólunum alveg frábærar.

 Nú var bara beðið og beðið, og svo var hringt frá vöruflutningunum og sagt að þar væri nýtt hjól, ég fór straks um kvöldið til að ná í það og þarna stóð það, blátt með krómuðu frammbretti þvílik fegurð, þvílik snilld.

 Fjórtán ára og prólaus þorði ég ekki að hjóla heim enda aldrei sett svona í gang, ég varð því að ýta því yfir brú og  upp brekkur, bílastöðin var þá út í Brákarey á Olís       ( BP) stöðini, þetta var nú ekki svo langt og bara spennandi.

Fimmtudagur 30.10.08

Lögðum af stað frá Keflavík kl. 8:00 en sumir voru þreyttari en aðrir (gátu ekki sofið vegna spennu) Mæting var s.s kl. 6:00 og þar af leiðandi flestir komnir á fætur kl. 4:00 ;)

Ferðin út gekk áfallasaust, við lentum í Kaupmannahöfn kl. 11:00 að staðartíma, fundum Taxa og drifum okkur í íbúðina sem við leigðum af Sjúkraliðafélaginu (Guðjón og Anna Stína, Magnús og Elsa, Toni og Gróa og svo Svenni) og Starfsmannafélagi Kjalar í Borgarnesi (Torfi og Ingunn, Kristberg og Sigrún, Helgi og Anna og svo Nonnsi). Íbúðirnar eru mjög vel staðsettar á Flensborggade á Vesterbro sem er steinsnar frá miðborginni, ca. 15-20 mín gangur (fer svolítið eftir fjölda búðarglugga sem þarf að kíkja í) Íbúð Kjalar var upp á 2 hæð allt í góðu með það en íbúð Sjúkraliðafélagsins var upp á 4 hæð og fannst okkur það sem þetta ritar í fyrstu hin mesta mannvonska en á 3ja degi vorum við bara að verða furðusnögg upp, pásulaust þrátt fyrir hvíldarsæti sem buðust á hverri hæð.

Það vildi nú svo vel til að beint á móti húsinu er sjoppa með þessum fína líka araba, honum Hassan sem fljótt varð vinur okkar.

5.5.2008

Bifhjól í Borgarfirði.

Kæru Borgfirðingar og aðrir lesendur Skessuhorns.

Tilefni þessara skrifa minna er að velta aðeins upp umræðu um bifhjólamenningu hér í Borgarfirði. Nú fer að koma sá tími að við hjólafólk tökum fram fáka okkar og förum að sjást meir á ferðinni. (Þ.e. þeir sem eru svo heppnir að eiga hjól í lagi). Umferð hér á svæðinu þyngist verulega eins og gefur að skilja þegar sumrar og aukast hættur í umferð jafnhliða því. Besta aðferðin við að forðast slys er líklega tillitssemin. Hún þarf að vera til staðar hjá öllum